Psychologowie złapani w skrzynkę Skinnera

W 1983 roku Alan Marlatt, psycholog i badacz problemów alkoholowych cieszący się sporym uznaniem, opublikował w „American Psychologist”, czasopiśmie Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego [American Psychological Association], komentarz w sprawie sporu dotyczącego picia kontrolowanego. Marlatt twierdził, że podjętą przez Sobellów próbę skłonienia alkoholików do powrotu do normalnego picia można po części wytłumaczyć w kontekście bezgranicznego zaufania do terapii behawioralnej, która przez pewien czas wywierała wpływ na amerykańskich psychologów. Marlatt ilustruje atmosferę tego okresu następującą anegdotą:
Pamiętam wyraźnie pewien incydent, jaki się zdarzył podczas mojego stażu klinicznego w 1968 roku. Kilkoro z nas zaproszono do zapoznania się z nowym programem leczenia alkoholizmu metodą behawioralną w bliźniaczym szpitalu stanowym w okręgu Mendocina. Po przybyciu do Stanowego Szpitala Mendocina ze zdziwieniem odkryłem, że pacjenci z oddziału alkoholowego siedzą na trawniku przed szpitalem… każdy z własną skrzynką Skinnera, najwyraźniej kształtując zachowanie szczurów przez naciskanie dźwigni, skąd wypada nagroda w postaci jedzenia. Dyrektor programu, behawioralny idealista, powiedział mi później, że próbował nauczyć swoich pacjentów podstaw warunkowania instrumentalnego, tak aby mogli stosować je do siebie po opuszczeniu szpitala.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *