Pomimo starań i wysiłków dojdzie do porzucenia intencji kontynuowania nowych zachowań

Osoba przejdzie do fazy rezygnacji głównym zadaniem staje się wówczas pomoc w ocenie tego, „co poszło źle” i „co mogło być zrobione inaczej” oraz sprawdzenie, czy możliwe jest wejście na nowo (z pominięciem fazy przed refleksyjnej) w koło cyklu zmian. Ważna jest wtedy praca z negatywnymi emocjami i zinterpretowanie porażki jako „cennej lekcji”, dzięki której będzie można uniknąć podobnych problemów i błędów w przyszłości. Jednocześnie przyjęcie przez osobę częściowej odpowiedzialności za efekty własnych działań może zapobiec obniżeniu jej poczucia własnej skuteczności. Dzięki temu staje się bardziej prawdopodobne, że podejmie ona kolejną próbę zmiany stylu życia, która tym razem zakończy się sukcesem. Decyzja wkroczenia w koło zmian pozostaje jednak (jak zawsze) w gestii samego klienta i jakakolwiek presja ze strony osoby pomagającej czy otoczenia może często „pogorszyć sprawę”, wywołując poczucie bycia nierozumianym i reakcję wycofania. Uznanie tego faktu nie zwalnia profesjonalisty z aktywnego pokonywania przeciwności i poszukiwania odpowiedzi na pytanie: „co mogę zrobić, aby zwiększyć prawdopodobieństwo, że ten klient w inteligentny i roztropny sposób będzie działać na swoją korzyść”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *