Podziału wyszczególnionych problemów

Niemożliwe do rozwiązania w ramach z natury krótkotrwałej interwencji i b) możliwe do pokonania. Te pierwsze należy pominąć, a te drugie uczynić przedmiotem dyskusji. Nie oznacza to całkowitego zignorowania tych pierwszych problemów, a jedynie odroczenie ich w czasie, na przykład do momentu przejścia z działań interwencyjnych do oddziaływań psychoterapeutycznych. Planując interwencję trzeba również rozpoznać i uruchomić tkwiące w danej rodzinie źródła wsparcia, skoncentrować jej potencjał na pokonywaniu tych trudności, które są w jej zasięgu, jest w stanie uporać się z nimi. Prowadzący powinien samodzielnie i wespół z członkami rodziny przemyśleć i omówić różne sposoby wychodzenia z impasu. Na nim też spoczywa obowiązek przydzielania konkretnych zadań, przy czym nie może być tu mowy o jakiejś dyrektywności, dominacji prowadzącego, narzucania własnej woli i ignorowania oporu oraz niezadowolenia któregokolwiek z członków rodziny.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *