Ocena wpływu pożaru na dalsze życie

Niemal wszyscy ankietowani uznali wyraźny wpływ doświadczeń związanych z pożarem na dalsze ich życie. Tak sądzi ponad 3/4 ankie- towanych (76,1%) w roku 1999, a ponad 80 procent (84,5%) w roku 2002. Istotne znaczenie tych przeżyć dla własnej przyszłości dostrzega blisko połowa respondentów (45,1%) w roku 1999 i blisko 70 procent (68,8%) wypowiadających się w roku 2002. Stąd wniosek, że ocena wagi traumatycznych doświadczeń nie słabnie z upływem czasu. Mogłoby się wydawać, że jednym z najbardziej istotnych obszarów życiowych, gdzie ten wpływ wypadku mógłby znajdować swoje odzwierciedlenie jest to, czym poszczególne osoby aktualnie się zajmują i co – ucząc się – realizują. Okazuje się jednak – tak przynajmniej wynika to z wypowiedzi osób ankietowanych, że obecny rodzaj aktywności zawodowej nie jest w tak jednoznaczny sposób uwarunkowany tym pożarem i jego następstwami. Około połowy wypowiadających się (49,3%) w 1999 r. nie widzi żadnego, a przynajmniej wyraźnego związku między pożarem i jego skutkami, a tym co aktualnie robią. Nieco podobnie wyglądało to w badaniach 2002 roku. Tu blisko 40% nie wiąże tych dwóch spraw ze sobą. W badaniach z roku 1996, wpływ pożaru na ich ówczesną aktywność zawodową, a właściwie szkolną, był wyraźniejszy, chociaż i tak mniejszy niż bezpośrednio po pożarze. Większość wypowiadających się jest „zadowolona” lub „raczej zadowolona” z tego, co aktualnie robią (59,1% – rok 1999; 66,7% – 2002 r.).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *