Kim jestem i jaki sens ma moje życie?

C.G. Jung mówi w tym kontekście o możliwości wejścia w drugą fazę indywiduacji, w której „rozwój na zewnątrz” (przystosowanie do rzeczywistości) zostaje zastąpiony rozwojem wewnętrznym. Nierzadko źródłem nagle i nieoczekiwanie pojawiającego się kryzysu stać się też może dotychczasowy, zbyt jednostronny sposób życia danej osoby (por. Jung, 1997). Kryzys jest wówczas nie tyle wynikiem boleśnie doświadczanej „próżni psychologicznej” (jak w poprzednim przypadku), ile pewnym „wydarzeniem obiektywnym”, sprowokowanym – często zupełnie nieuświadamianymi – dez- adaptacyjnymi konsekwencjami własnego stylu życia (np. poważna choroba somatyczna, rozpad rodziny, utrata cenionych w życiu wartości). Wydarzenia te stają się źródłem cierpienia i „typowych” reakcji na kryzys, niekoniecznie są jednak spostrzegane jako efekt utrwalonych sposobów funkcjonowania w różnych sferach i dziedzinach życia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *