Dziecięce reakcje na wydarzenia urazowe

Tłumienie emocji związanych z urazem, b) zaburzenia snu, c) przesadna reakcja na nagłe bodźce, d) regresja, e) lęk przed prozaicznymi sprawami, f) unikanie myśli, sytuacji i miejsc przywołujących traumatyczne zdarzenia, g) panikowanie, rozdrażnienie i nadpobudliwość. Terr utrzymuje także, że niezależnie od wieku dzieci i charakteru przeżytych urazów można wyszczególnić w ich zachowaniach cztery specyficzne wzory zachowań: 1) Wyraziste (kontrastowe) lub powtarzające się świadome reminiscencje (wspomnienia) – polegające na dążeniu do ponownego przywołania wzrokowego lub doznania urazowego przeżycia. Wynika to z umiejętności dziecka do tworzenia obrazów w wyobraźni i wizualizowania nawet takich zdarzeń urazowych, które nie pobudzały zmysłu wzroku. Kreowane obrazy sporadycznie pojawiają się w sposób nagły, znacznie częściej powstają podczas oglądania telewizji, grania na komputerze, zabawy z rówieśnikami, przed zaśnięciem, w czasie nudnych zajęć lekcyjnych. Owe reminiscencje mogą obejmować również urazy doznane we wczesnym dzieciństwie (okresie niemowlęcym), a zatem w czasie, gdy niemożliwe było ich zapamiętanie ani werbalne wyrażenie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *