Biblia

Święta księga chrześcijan ani wprost nie zachęca do samobójstwa, ani też go nie zakazuje. Podkreśla jednak bardzo wyraźnie zasadę suwerenności Boga i podporządkowanie losów ludzkich jego woli. Człowiek nie jest panem swojego losu. Jego suwerenność nad własnym życiem jest ograniczona. Ta myśl wywarła duży wpływ na całą kulturę zachodnią i filozofię chrześcijańską. Na podstawie interpretacji fragmentów Biblii można domniemywać, iż samobójstwo jest zakazane. Mówi się o tym w piątym przykazaniu Dekalogu, które brzmi „Nie będziesz zabijał” (Księga Wyjścia 12-13) oraz w Księdze Rodzaju (9 i 6), która powołując się na zasadę nieprzelewania krwi przypomina: „Ktokolwiek przeleje krew ludzką, jego własna krew ma być przelana przez ludzi, gdyż Bóg uczynił człowieka na swój obraz”. Biblia podaje kilka przykładów śmierci samobójczej. Między innymi śmierć Ac hi to- feka, biblijnego króla Zimru czy śmierć Judasza. Są to krótkie relacje dotyczące odebrania sobie życia. Nie ma jednak wyraźnej oceny moralnej tych faktów. Można jednak wnioskować, iż w przypadkach, gdy człowiek wcześniej popełniał poważne, moralne wykroczenia, to niejako śmierć taka jest próbą zadośćuczynienia, zmierza do wymazania grzechu i winy. Jest w pewnym sensie pokutą i karą. Śmierć Saula i jego giermka, którzy rzucili się na własne miecze również nie wprost jest oceniana moralnie. Nasuwa jednak interpretację tego czynu jako aktu tchórzostwa i słabości wewnętrznej człowieka.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *